ΟΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟΙ ΛΙΘΟΙ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Posted by editor 02/11/2017 0 Comment(s)

Οι πολύτιμοι λίθοι και η σημασία τους στην εξέλιξη του ανθρώπου

 

Οι πολύτιμοι λίθοι που γνωρίζει ο άνθρωπος, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, είναι το κεχριμπάρι, ο ιαδεϊτης, οι χαλαζίες, οι γρανάτες, το λάπις λάζουλι, το τυρκουάζ, το σμαράγδι, το μαργαριτάρι και άλλα πολλά. Μα σχεδόν κάθε χρόνο συνεχίζει να ανακαλύπτει καινούργιους λίθους ή διαφορετικές ποικιλίες, όπως ο τανζανίτης, ο τσαροϊτης, ο μπενιτοϊτης και ο πετσοταϊτης, πολύτιμα πετράδια που ήρθαν στο φως τον τελευταίο αιώνα. Ο άνθρωπος πάντα θαύμαζε στους πολύτιμους λίθους την σπανιότητα τους, την απαράμιλλη ομορφιά τους, τη δυκολία στην ανακάλυψη τους. Μα πιο χαρακτηριστικό απ’ όλα ήταν ότι διατηρούσαν στο ακέραιο το χρώμα τους και τα χαρακτηριστικά τους στο πέρασμα του χρόνου και γι αυτό το λόγο έγιναν μοναδικά σύμβολα αθανασίας και δύναμης. Σήμερα οι πολύτιμοι λίθοι είναι πάνω από όλα μία επένδυση, ένα μέσο αποθήκευσης σίγουρου χρήματος που δεν χάνει ποτέ την αξία του και ένα status symbol. Μπορούμε να τους εξετάσουμε με τις πιο προηγμένες τεχνικές ανάλυσης (μικροσκόπιο, ακτίνες Χ, υπεριώδη ακτινοβολία και άλλα) και να μάθουμε με λεπτομέρεια τη χημική τους σύσταση και τη κρυσταλλογραφία. Μα πάντα θα μένει σ’αυτούς κάτι το άπιαστο, το πρωτόγνωρο, το αρχέγονο, που θα ξεφεύγει από το γνωστικό αντικείμενο κάθε επιστήμης, κάτι που δε θα μπορέσει να παραβιάσει ποτέ ο άνθρωπος. Γι αυτό το λόγο εδώ και 10.000 χρόνια, ο άνθρωπος συνεχίζει να τους θαυμάζει, να τους μελετά και να τους ξαναανακαλύπτει.

 

Οι πολύτιμοι λίθοι συνοδεύουν την ανθρώπινη ιστορία για πάνω από 10.000 χρόνια.

Αν σκεφτούμε την έκπληξη που αισθάνθηκε ο πρόγονος του ανθρώπου, που περπατώντας στις ακτές της βαλτικής θάλασσας, βρήκε τυχαία μπροστά του μικρά και μεγάλα λαμπερά κίτρινα κομμάτια κεχριμπαριού. Ή τους πρώτους κατοίκους της Ινδίας, που στις όχθες του ποταμού Γκολγκόντα αντιλήφθηκαν την παρουσία λαμπερών και γκριζοάσπρων πετραδιών, που παρουσίαζαν μια απίστευτη σκληρότητα και φαίνονταν σαν να είχαν έρθει από έναν άλλο, διαφορετικό κόσμο. Ήταν, σπάνια, όμορφα, πολύ διαφορετικά από όλα τα άλλα πετράδια που είχαν δει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ήταν τα πρώτα διαμάντια, από αλουβιακά (ποταμίσια) κοιτάσματα, που η σπανιότητα και η ομορφιά τους, τα έκανε ανάρπαστα σύμβολα ομορφιάς και δύναμης. Στην κεντρική Αμερική, την εποχή των Μάγιας και των Αζτέκων, ή στην αρχαία Κίνα, οι πρώτοι άνθρωποι που βρέθηκαν μπροστά σε μία φλέβα πρασινώδους πετρώματος, τόσο όμορφου και τόσο σκληρού, που δουλεύοντάς το σιγά-σιγά, με τον καιρό κατασκεύασαν πανέμορφα έργα τέχνης και θρησκευτικά σύμβολα που ήταν φτιαγμέμα από τα ορυκτά Ιαδεϊτη και Νεφρίτη. Στη Νότια Αμερική εκείνους τους ανθρώπους, που ψάχνοντας ανάμεσα σε διάφορα πετρώματα, βρήκαν μια παράξενη στρογγυλεμένη πέτρα και σπάζοντάς την, ανακάλυψαν μια ολόκληρη κοιλότητα γεμάτη από κρυστάλλους Αμέθυστου. Ήταν η περίπτωση ενός πανέμορφου γεώδους Αμεθύστου, που η τύχη ή η μοίρα δώρισε τότε για πρώτη φορά στον άνθρωπο. Έτσι, αυτή η ιστορία συνεχίστηκε ασταμάτητα μέσα στους αιώνες.